gerarddraaisma, 21 augustus 2011
Indonesië , Leeuwarden 32°

van 2011 naar 2012

Ja, of we nou willen of niet, maar het zit er weer op.
We kunnen terugkijken op een prachtige tijd.
Drie onderwerpen die er mochten zijn.

*) Loessanne heeft de Seniors weer een stukje verder gebracht met hun gedachten over hun eigen toekomst. In oktober zullen ze de uitwerkingen met Frank Persijn doorspreken in een individueel traject en zoeken daarbij de studiemogelijkheden in hun eigen omgeving.
Daarnaast gaat Monika in haar engelse lessen de verslagen doorspreken en verwerken in de schoolresultaten.

*) De schoonmaakdag een schot in de roos!
Een effect, waar we vantevoren niet op gerekend hadden.
De gedachtegang achter dit project is om Carlijn een goed begin te laten maken om de Junior-leerlingen na te laten denken over hoe ze bezig zijn met afval en ze voorbeelden mee te geven hoe het anders kan.
Zeker een thema om niet meer los te laten, mee te nemen sowieso in het programma voor elk jaar.
De overtreffende trap zit 'm in de manier waarmee vooral de leraren en de hoofden van elke unit hierop reageerden: Enthousiast, betrokken, meedenkend, nieuwsgierig.
Vooral dat laatste, wat ik al eerder melding van had gemaakt. Ze willen zooo graag iets bijdragen aan het milieu, maar hoe?
- Hebben een gescheiden afval, kennen ze niet,
- Geen recyclingbedrijf in Amurang,
-Statiegeld voor lege flessen....ja, daar-hebben-ze-wel-eens-van-gehoord-maar-weten-niet-meer-waar.....
In ieder geval zijn zij ook die week met hun eigen groepen hierover bezig geweest, top!
Ik ga verder borduren met dit thema en hiervoor mensen in Nederland 'ronselen' om met mij dit verder inhoudelijk uit te werken.

*) Alle nieuwe kinderen in het Amuranghuis en elke bezoeker kunnen er niet meer onderuit: Dit Amuranghuis kent een Tempo Doeloe tentoonstelling, een mooie geschiedenis die d.m.v. creatieve schilderijen, foto's en tekst duidelijk wordt gemaakt.
Maite heeft vooraf de kinderen laten nadenken over hun eigen geschiedenis, hoe ze hier gekomen zijn. Hiervanuit de link gelegd vanwaaruit dit huis is ontstaan en wat de Stichting is. Vooral het interview met sister Pauline, waarin ze vertelt over haar vlucht uit Poso, maakte diepe indruk op hen.

De uiteindelijke Droomshow op de laatste zaterdag werden de puntjes weer op de i gezet.
Alles kwam samen: een bewegingsstuk over de bouw van het Amuranghuis, een musical over de veilige plek in het Amuranghuis en de opening van een permanente tentoonstelling in de hal door sister Pauline, Ritsko van Vliet en Watse Tigchelaar, de mensen van het eerste uur. Helaas kon de zieke Pastor Yanto niet komen.

Al met al kijk ik terug naar een zeer geslaagd Creaproject-zomer.
Zelf ben ik erg tevreden over hoe mijn "tempo doeloe" eruit ziet en trots hoe dat bij mij is opgeborreld en verdere vormen aanneemt.
Met heel veel zelfvertrouwen zal ik dit Creaproject blijven herhalen. Zonder dat ik het zelf soms besef, wordt het ook steeds groter.

Het Creaproject is voor mij een fenomeen.
Iets dat mag, kan en moet gezien worden!

Naar Gerard in Indonesië bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl